6 februari 2026, door MorpurgoMedia.nl voor mijnAmstelveen.nl

Ik was weer eens in ons bekende winkelcentrum Westwijk waar ik bij de Vomar achter een dame in de rij stond. Er werd contant afgerekend, iets van de oudere generatie dacht ik nog. Het ging om ongeveer vijftien euro en mevrouw kreeg een paar euro terug na het overhandigen van een 20 euro biljet. Mevrouw had haar hand nog open en staarde even naar de euro's en vroeg de caissière toen. Ik krijg toch nog tien euro?

Ik stond er achter en sloeg het geheel gade. Er was een kleine reken error in haar hoofd en nadat de caissière had uitgelegd dat het echt 20 minus 15 was zag deze mevrouw het licht. Een veronderstelling die we allemaal wel eens aan de kassa hebben als we er even niet met onze gedachten bij zijn. Zo bliepten mijn items over de scanner en hield ik mijn mobiel tegen het betaalapparaat. Niet veel later stond in naast deze mevrouw mijn tas in te pakken, terwijl ze zich nog aan het verontschuldigen was aan de caissière.

De mevrouw begon in het algemeen, maar zeker ook tegen mij haar verontschuldigingen te uiten terwijl ze haar tas inpakte. Ze was er niet geheel bij want ze was net twee weken met pensioen vertelde ze. Nadat de tassen ingepakt waren begon deze mevrouw haar verhaal over dat ze haar gehele werkcarrière volbracht had tot de laatste dag. Maar ook dat pensioen enorm wennen is en ze het ritme kwijt is waardoor alles net even anders in haar hoofd loopt dan ze had gewild.

Ik gaf haar aan vooral rustig aan te doen. Neem de tijd, sta wat later op en …. ze onderbrak me met dat ze nu veel meer aan het wandelen was. Ik doe dat zelf ook graag dus prima. Het geheel duurde tien a vijftien minuten waarin ik zeer minimaal aan het woord was. Dan vanuit het niets gaat in Westwijkcentrum het brandalarm. Mevrouw kijkt mij vragend aan en ik bluf nog met ahhh, zal wel een test zijn. Dit antwoord stelt deze mevrouw gerust en we nemen afscheid.

Net buiten de Vomar komt de dame van de DA-drogist\apotheek langs en zegt tegen me, wat is dit nu weer. Ik zeg ook tegen haar, ahhh zal wel een test zijn. Nee, zegt ze, dan horen we het van tevoren. Oké, denk ik, dan heb ik niet de juist info aan die andere mevrouw gegeven. Wat me opvalt, is de paniek die in het winkelcentrum ontstaat door dit brandalarm. Of eigenlijk, het totaal niet reageren op dit alarm.

Alsof er totaal niets aan de hand is loop ik richting de uitgang. Ik bedenk me dat alle winkels nu zouden moeten leegstromen. De winkelbediendes zouden de winkels behoren leeg te halen van mensen en met personeel naar de desbetreffende verzamelpunten buiten het centrum gaan, zodat gecontroleerd kan worden of iedereen compleet is. Maar niets van dit alles is gaande. In de bakker, slager, HEMA, drogist, speelgoedwinkel in elke winkel gaat de verkoop gewoon door alsof er geen brandalarm afgaat.

Ik loop het centrum uit terwijl er mensen naar binnen lopen geheel niet bezig met het loeien van het alarm. Ik heb toch al die trainingen gevolgd en dit is dan een vreemde manier van negeren van wat er moet gebeuren voor mijn gevoel. Ik stap in de auto en rij naar huis. Ik hoop dat deze mevrouw een fijn pensioen kan genieten en dat er geen brand is maar vals alarm. Zou superellendig zijn als het in een dergelijk winkelcentrum helemaal fout zou gaan.

Geniet van het leven

Eljo Morpurgo