03 juli 2026, door MorpurgoMedia.nl voor mijnAmstelveen.nl

Een grasaar is het meest vergeldende uit de natuur voor beesten die ik tot nu toe ken. Het is een vreemde plant met lange sprieten die in kleine stukjes afbreken en bij beesten vaak in de voeten tussen de tenen terechtkomt. We hebben vroeger voor Moos nog twee honden gehad, een Bobtail en een Beagle. Ik moet zeggen de Bobtail was een super hond nadat we een training en tips hadden genomen bij de dierenbescherming in het Amsterdamse bos.

De Bobtail, Bobbie, luisterde zonder riem beter dan aan de riem. Je kon de voordeur openzetten waarna hij de gehele straat uit rende tot aan de rand van de weg waar hij ging zitten. Menig auto remde en wilde wachten tot hij over gestoken was. Bob wachtte in alle rust tot wij er ook waren waarna wij het commando gaven en hij overstak.

De Beagle. … ik kan het niet anders zeggen, was meer een kat dan een hond. Was geen land mee te bezeilen en luisterde alleen als zij er zin in had. Google, was haar naam omdat die neus overal heen ging en sloopte alles wat vast en los zat. Toch was het de grote vriendin van onze zoon Joeri. Nu we Moos hebben, en als Joeri bij ons is, rennen ze door de tuin en spelen ze verstoppertje. Niets is mooier dan een hond die plezier heeft en lol, gezelligheid en liefde geeft. Vooral heel veel liefde.

Bobbie, de bobtail (Samson en Gert hond) kreeg enorm last van zijn poot, en wij konden niet zien, door het haar, wat er aan de hand was. Zo belanden wij bij de dierenarts waar we te horen kregen dat hij een grasaar in zijn poot had die langzaam onderhuids omhoog kroop de bloedbaan in. Operatie was nodig om hem te redden. Nu hebben we Moos, ook veel haar en we controleren elke dag op zowel beestjes, zaden die graag willen meereizen in zijn vacht als klit en deze ellendige grasaren.

Grasaren zijn wild gras wat tot bloei komt. Het zijn de zaden van het gras. In het begin vaak groen, maar als ze uitdrogen, worden ze geel en vallen ze uit elkaar in losse zaden. Wat ze zo verraderlijk maakt, is dat ze weerhaakjes hebben. Dit zijn die lange stekels die uit de aar steken. Door de weerhaken blijven ze makkelijk in de vacht hangen. Lanzaam bewegen ze dichter tegen de huid tot de scherpe punt er door dringt waarna het onderhuids enorme ellende brengt.

Controleer dus na het uitlaten je hond, vooral tussen de tenen en in de poten. Maar ze kunnen overal zitten en binnendringen.

Geniet van het leven

Eljo Morpurgo

Deze column is mede mogelijk gemaakt door Linux Mint OS geschreven in LibreOffice.

Reageren op columns kan hieronder ook als gast zonder account!